کودک فقر

 من کودک فقرم
          آشنا با واژه بیچارگی

   حس سوز و حس سرما
         بوی تنهایی من با خدا

   طعم تکراری نان
         حرص بلعیدن آن

   همه را میدانم
         همه را میفهمم

   ساعت  آفتابی  روی  دیوار
   وقت  مدرسه    وقت دیدار
   روزهای  ابری  و  دیوار  تار
   دل نگران از جریمه و اخطار

   دیوار بی قاب خانه
   با رنگ و نقش بیگانه
   بوی عطر گل بی معنا
   غم کرده هر گوشه لانه

   من کودک فقرم
           آشنا با واژه بیگانگی.....

/ 9 نظر / 6 بازدید
غریبه

با سلام خیلی قشنگ مینویسی ، من نیز کودک< تنهای>شهر آدمکام! با هزاران غصه ها در گذرگاهی نا آشنا می خرامم بر زمین بر زمان تا که جویم هم زبانی مهربان!

خوابزده

خدايی با اين شعرت حال کردم... واقعا زيبا بود من کودک فقرم...

مجتبي

بابا ...سهراب سپهری شعار فقر شنا س همۀ شعارهاعشق نویسند تو فقر ... ای ولله داشی پاینده باشی

مجتبي

با عرض معذرت میخواستم بنویسم< شاعر > نه شعار شا عر فقر شناس فدای هر چه آدم با احساس پاینده باشی

سامی...

تو هم از مهالات حرف نزن...مرسی اومدی...اومدم بازديد پس بدم...

مهدی

چه غمناک..!! خوب هستی؟.. خيلی وقته آپ نکردی..!! پاینده باشی.

parak

che ghadr mande ta rahayi?.....nemidanam ....mesle bad bi panaham....