نسل سوخته

چقده ایرانی زیاده اینجا!!! چه دخترای خوشگل و با مزه ای! دخترایی که علاوه بر زبونشون چشمها، نگاه ها و دستاشونم حرف میزنن و میتونی با نگاه و لبخند هم تا حدودی بشناسیشون. متاسفانه تعداد دخترای ایرونی مهاجر خیلی کمتر از پسراست و دری کمیاب رو میمونن.
نسل سوخته تنها به گروهی با رده سنی خاص نمیگن که تحولات انقلاب و جنگ و پیامدهای منفیش شادمانی و خوشی کودکی و جوونیشون رو ازشون گرفته و بسیار عمیق تر از اونه. گروهی از این نسل که مهاجرت پیشه کردن و ارامش فرنگ رو جایگزین اسایش به باد رفتشون کردن همچنان نسل سوخته اند. اینکه همیشه مهر خارجی روی پیشونیمه میرنجونتم. اینکه وقت بحران اقتصادی و بیکاری و یا استفاده از مزایای دولت یک خارجی مفت خور که از چراغی که به خانه روا بوده و به مسجد داده شده استفاده کرده نام میگیرم دلم میگیره. اینکه از کلام و خنده های دختر ایرونی قند تو دلم اب میشه و به ناچار و از روی عدم موقعیت شناخت رو به غیر ایرونی میارم و بعد از چندی درگیر مشکلات تفاوت فرهنگ میشیم غصم میگیره. اینکه برای پیدا کردن جفت خودم باید برگردم و با شناخت کم دست بکار بشم و ارزو کنم که کلبه درویشیم چیزی شبیه به تصورات زندگی در فرنگ همسرم بشه و یا مشکلاتی از قبیل یادگیری زبان و فرهنگ جدید و... که هر تازه واردی درگیرش میشه خسته و پشیمونش نکنه، باورم میشه که من همچنان نسل سوخته ام، حتی اگر به خورشید سفر کنم!

 


با نگاهی به قدیمی ترهای مهاجر میفهمم که نسل بعدی مهاجر(بچه هاشون) هم نه به اندازه ما و به نوعی متفاوت تر درگیر مشکلات مهاجرت خواهند بود که مهمترینشون دوگانگی فرهنگی ست.

/ 0 نظر / 22 بازدید