الهی

     الهی
     راضیم به رضای تو


     خدایا
     به من اونقدر قدرت و توانای بده تا به رضای تو
     لبخند زنم


     الهی
     صبر تو آنچنان عظیم و صبر من هیچ مقابل آن
     فهم مرا آنقدر بیفزا که درک رضای تو رو
     حتی تلخ
     صبوری کنم

    
     خدایا
     روزها و ماه ها و سالها شده
     که بی نام و یاد تو
     و فقط به اکتفای منیتم
     رفتم و رفتم و رفتم
     و حال بیزار از لحظه های  تلخ ناتوانیمم

     الهی
     از هیچ لحظه ای بیزارم مکن

/ 2 نظر / 10 بازدید
گلسا

سلين. خوشحالم که باز مينويسی.. XX

وحيد

سلام من از جواب قشنگی که به پريسا دادی خيلی خوشم اومد و اومدم سری بهت بزنم . در باره قطعه ای که نوشتی بايد بگم قشنگه ولی کی ديده خدای مهربون باعث بيزاری ما از لحظه ها بشه ! ماييم که با دوری از او بيزاری رو به جونمون می خريم . بهتر بود می گفتی (فضولیه ها !) مثلا : نگذار لحظه ای در کام بیزاری فرو شوم . برادر تو وحيد