ایستاده در خواب

ایستاده در خواب

گلایه از همه

     لبخندم به لبخند تو
     ناله ام از ناله تو
     گوشهایم برای شنیدنت
     چشمهایم برای دیدنت....


     خودم کجایم؟
     منیتم کو؟
     من گم گشته ام
     بارها گفته ام اما هیچ کس نشنید
     ساز گشته ام
             مینوازید مرا به آنچه که میخواهید
     گلایه دارم از خودم که وقف گشته ام برای آنانکه مرا برای این بودنها میخواهند

 

     خسته ام از حق دادن به تو
                            حقم را میخواهم
     نمیخواهم دیگر به رضای تو دمی دهم

     میخواهم به آن شب ۸ سالگی تنهاییم اعتراض کنم
     من که فقط به تو دل خوش کرده بودم
     چرا مرا با خود نبردی؟
     میخواهم به آن همه دور از شما بودن دوران کودکیم اعتراض کنم
     چرا من که کوچکتر از همه بودم میبایست دور از خانواده باشم
     من حقم را میخواهم
     دلم برای خودخواهیم تنگ شده

     آنجا که به انتخابم اعتراض کردی ای مهربان ترینم
                                            ای فرشته نگهبان خوبیها
     بی سایه گشتم
     هیچ تر از هر هیچی
     تو که خوب میدانستی انتهای راهمان را
                                                        چرا...؟

 

     صدای سرفه هایم را درون سینه خفه میکنم
     مبادا که از خواب شیرینت بیدار شوی
     و تو هرگز نمیدانی
     گاه تلخم و گاه بی جان
     و تو هرگز نمیدانی

 

     سالهاست که نمیدانی

   + کوروش ; ٧:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۸/٩
    ()