ایستاده در خواب

ایستاده در خواب

ایستگاه آخر

      فرصت دیدار مثل همیشه کوتاه و زود گذر
      دلهامون سخت بی تاب 
                        بوسه کم چیدیم


      ایستگاه آخر و وقت خدا حافظی
       بعد از این ایستگاه ترن از شهر بیرون میره
      هیچ کدوم دلمون نمیخواهد پیاده شیم
      چشم هامون خیره به هم
                                  مینشینیم
                                      با لبخندی پر از رضایت


     ایستگاه به ایستگاه از شهر دور میشیم
     کوهپایه ای سر سبز و انبوه درختان سبز پوش
     پیاده میشیم و دور از همه در نقطه ای دنج
                 آنجا که صدای قلب های عاشقمون نت موسیقی  پرنده ها میشه
                                                                                            در هم می آمیزیم
    زمان می ایستد
    عشق شکوفه میدهد
    و ما یکی میشویم

   + کوروش ; ۱٢:٠٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٧/٥
    ()