ایستاده در خواب

ایستاده در خواب

11


     روبروم نشسته و زل زده تو چشام
     دلم نمیاد بره
     هر بار که لبمو روی لباش میزارم وقت رفتنش نزدیکتر میشه
     انگار برای من آفریده شده
     ولی باید بره!
     سرنوشتش برای من رقم خوده
     ولی باید بره!
     وقتی بی هیچ شکایتی خودش رو فدام میکنه
     وقتی میسوزه و میسازه
     دلم نمیاد از دستش بدم
     ولی وقت رفتنشه
     باید بره
     دو تا چشمهای زل زده بی اختیار منتظرشه.....


.

.

.

.

.


     پک آخرو همچین عمیق تر میکشم و ردش میکنم به هم خونم که چشماشو دوخته به دستم
     لعنت به این بی سیگاری آخر شب.....

   + کوروش ; ۱۱:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۸/۱٩
    ()