ایستاده در خواب

ایستاده در خواب

من و وبلاگ وقلب سیاه تو

گر چه تنها یک ماه مینوشتم(اردیبهشت۱۳۸۳)اما با شور و حال خاصی به وبلاگم نگاه میکردم و تو ای دوست منصف من فقط به خاطر دقایقی که برای ساختن اون وبلاگ به من کمک کردی همه عشق و علاقه وزحمت یک ماهه منو نادیده گرفتی واون رو ازم دزدیدی. این هم روی ان همه نا حقی و بی انصافی که آنجا نوشتی.بدان که با همه آن ارزشی که آنجا برایم داشت هرگز مثل تو(با آن همه ادعایت که خود را از جمله۱۵نفر اول وبلاگ نویس فارسی میدانی)به آنجا برای مکانی برای تور کردن دخترها نگاه نکردم.فکر و دل و نیتت تاریک و سیاهه.

 

               دوباره مینویسم  تا نوشته هایم به یادگار بماند 

                                        برای خودم وهر آنکه میخواند

   + کوروش ; ٩:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٦/۱۸
    ()